CzasPlonska.pl » Blogi » Blogi firmowe » Studenckie Forum Business Centre Club

Zwykle nie zastanawiałam się nad jej słowami… Puszczałam jej mimo uszu sądząc, że łatwo jej tak powiedzieć. Jednak szczególnie utkwiły mi w pamięci, kiedy rezygnując z wybranego dopiero co kierunku studiów odczuwałam ogromną porażkę. I wtedy: „Warto popełniać błędy bo na nich uczymy się najłatwiej. Pamiętaj co Cie nie zabije to Cie wzmocni” dało mi do myślenia. Teraz z perspektywy kilku lat uważam, że tamta decyzja była jedną z najlepszych w moim życiu bo po jej podjęciu odważyłam się studiować to co na prawdę kocham i co mnie pasjonuje. I choć wtedy uważałam to za porażkę był to mój wielki sukces który wymagał odwagi, zawzięcia i ogromnie silnej woli.
Ta sytuacja pozwoliła mi spojrzeć na porażkę przez inny pryzmat i co się okazuje? Że z drugiej strony diabeł nie jest już taki straszny. Od dzieciństwa rodzice, wychowawcy w szkole czy najbliższe otoczenie kształtuje w nas kult sukcesu, spychając na dalszy plan walory porażki. Według nich pomyłki są czymś złym. W szkole rzadko docenia się wysiłek jaki uczeń wkłada w dojście do rozwiązania błądząc, a premiuje się poprawny wynik. Rodzice stawiając nam bardzo wysokie wymagania grożą palcem gdy coś zrobimy źle, a zadowolenie wykazują jedynie na widok dobrych ocen.  Takie podejście kształtuje w nas strach przed pomyłką, blokuje kreatywność i wpędza w pułapkę perfekcjonizmu. I tu warto obalić pewien mit. Mówi się że perfekcjoniści są lepszymi pracownikami. Psycholodzy udowodnili, że nie są. Perfekcjoniści boją się wyzwań, podejmują mało ryzykowne działania i nie są tak kreatywni jak ludzie mniej perfekcyjni. Jedno z badań dowiodło, że perfekcjoniści uzyskali gorsze wynik z testu sprawdzającego umiejętności pisania, niż osoby nie uważające się za perfekcjonistów. Być może perfekcjoniści podczas nauki tak skupiali się na otrzymywaniu pochwał, że nie rozwijali swoich umiejętności pisarskich.
Chętnie czytamy opowieści o ludziach sukcesu. Rzadko jednak pamiętamy, że sukces opłacony jest często mnóstwem błędów. Tacy ludzie próbują co chwila czegoś nowego, doznają porażki, podnoszą się po niej i próbują jeszcze raz. Tu porażki należy traktować w kategorii ceny jaką trzeba ponieść  aby dojść do sukcesu. Współczesny ludziom wyjątkowo trudno przychodzi cierpliwe czekanie na sukces – w takim schemacie na porażkę nie tylko nie ma miejsca, ale i czasu. Alina Tugend autorka książki „Better by Mistake: The Unexpected Benefits of Being Wrong” nie ma wątpliwości, że najbardziej dotyka to ludzi młodych, którzy rozpoczynają dopiero życie zawodowe. Nie mając dość doświadczenia trudno im pracować na sukces poprzez konsekwentne i zaplanowane działania. Dzisiejsze pokolenie stojące u progu kariery jest nastawione na szybki sukces nieokupiony wysiłkiem a tym bardziej klęską.
Jak podkreśla coach Aleksandra Pogorzelska: „Jednych błąd powala na kolana tak, że już często nie potrafią się podnieść, innych wręcz przeciwnie, mobilizuje i sprawia, że ze zdwojoną energią przystępują do kolejnego zadania”. Pani Aleksandra często przytacza historie biznesmenów z którymi współpracuje. Pokazuje jak odbudowywali swoje firmy od zera. Dla niej tacy biznesmeni jak Wojciech Kruk czy Marian Owerko to ludzie z osobowością zwycięscy - porażka to ich siła napędowa.
Ważne jest więc, aby kształtować w sobie poczucie własnej wartości nie zrażać się pierwszą lepszą porażka czy potknięciem. Wbrew pozorom nowe możliwości które otwierają się po odniesionej przez nas klęsce mogą być o wiele ciekawsze, bardziej interesujące, dające więcej korzyści i możliwości. Wystarczy odpowiednie nastawienie i chęć zobaczenia nie tylko samych negatywów. Czy mogę zaryzykować przekonanie że paradoksalnie zbyt łatwy sukces na początku jest raczej przekleństwem niż błogosławieństwem ?
Sylwia Nowakowska
Członek Studenckiego Forum BCC
w Płocku

! bdb !

B. dobry tekst, daje do myślenia!:)